Kiedy odstawiamy cukier, możemy doświadczyć objawów odstawienia. Jednak nasz organizm zacznie czerpać energię z tłuszczu, zapobiegając jego odkładaniu się i dbając o nasze zdrowie.

Jesteśmy naprawdę fascynującymi istotami. Mamy uprzywilejowany umysł, który jest zdolny do wykonywania naprawdę skomplikowanych operacji, nawet jeśli widzimy je w sposób uproszczony, bo powtarzamy je codziennie. Możemy jednak popaść w uzależnienia. Funkcjonowanie mózgu zależy od ilości i rodzaju składników odżywczych, które do niego docierają. W tym artykule opowiemy o tym, jak zmniejszenie lub zaprzestanie spożywania cukru wpływa na nasz mózg.

W pewnym sensie wyeliminowanie spożycia cukru jest praktycznie niemożliwe, ponieważ w mniejszym lub większym stopniu jest on częścią wielu produktów spożywczych składających się na naszą podstawową dietę, czy to w celu ich lepszego zakonserwowania, czy też nadania im bardziej atrakcyjnego smaku.

Wiadomo, że cukier działa poprzez aktywację tych samych obwodów neuronalnych, co inne szkodliwe substancje, które bardziej pasują do społecznego prototypu narkotyku. W rzeczywistości ludzie, którzy świadomie rozważają wykluczenie cukru ze swojego życia, donoszą, że na początku jest to trudne doświadczenie. Chcesz się odchudzić? Zacznij od wyeliminowania cukru z diety!  Sprawdź, jak to zrobić.

Jedną z trudności w obywaniu się bez cukru jest to, że jest on składnikiem, a nie pożywieniem samym w sobie. Innymi słowy, może to oznaczać, że musimy zrezygnować, na przykład, z porannej kawy, na którą tak bardzo mamy ochotę, ponieważ nie smakuje nam już bez magicznego składnika.

Osoby, które zdecydowały się na dietę bezcukrową, mają wrażenie, że ich organizm zaczyna „protestować”, ponieważ brakuje mu „jego leku”. To jest to, co nazywamy odstawieniem. Aby to złagodzić, mają tendencję do zwiększenia proporcji węglowodanów, które jedzą, próbując w jakiś sposób zrekompensować utratę kalorii spowodowaną wyrzeczeniem.

Jak cukier działa na nasz mózg?

Odpowiedź jest jasna: w momencie, gdy go spożywamy cukier, sprawia on nam przyjemność. Słodzona kawa, kawałek czekolady, czy szarlotka powodują, że nasz mózg zaczyna uwalniać dopaminę w dużych dawkach, tworząc jednocześnie intensywne wspomnienie tego doznania. W konsekwencji sprawia to, że chcemy powtórzyć to doświadczenie zjedzenia czegoś słodkiego.

Jak już wspomnieliśmy, cukier powoduje odstawienie, tak jak w przypadku innych substancji uzależniających. Powoduje to, że dopamina pozostaje w przestrzeniach międzyneuronalnych, zwiększając poziom podstawowy i sprawiając, że coraz większa ilość dopaminy jest potrzebna do osiągnięcia tego samego efektu szczęścia.

Badania potwierdzają, że statystyczna ilość cukru, którą spożywamy średnio każdego dnia jest 10 razy większa niż zalecana.