Młodość z cukrzycą

Młodość z cukrzycą

Cukrzyca jest chorobą na topie, bez wątpienia każdy człowiek w dzisiejszych czasach o niej słyszał lub miał z nią bezpośredni kontakt. Być może ktoś z rodziny lub znajomych stacza nierówną bitwę z tą chorobą. Chorobą XXI wieku. Gdy słyszymy, że ktoś cierpi na cukrzycę w wyobraźni widzimy osobę z wielkim brzuchem, ze sporą nadwagą objadającą się codziennie kilogramami słodyczy. Jednak czy ta choroba dotyka tylko osób, które do porannej kawy sypią 5 łyżeczek cukru?
Coraz częściej pojawiają się nowe przypadki chorych z cukrzycą typu 1. W przeciwieństwie do typu 2 dotyka ona młodych, pełnych życia, szczupłych i aktywnych fizycznie osób. Bardzo często pojawia się już w wieku dziecięcym. Cukrzyca typu I ujawnia się w momencie, gdy jeden z narządów organizmu zaczyna strajkować. To trzustka, a dokładniej część jej komórek tzw. wyspy Beta, na skutek działalności dotąd nie poznanych czynników dochodzi do ich uszkodzenia, są one wówczas niezdolne do produkowania insuliny, czyli hormonu obniżającego stężenie cukru we krwi krążącej w naczyniach krwionośnych.

Jakie są pierwsze objawy?

Na początku może pojawić się osłabienie, znaczna utrata wagi. Jednak któż z nas nie pragnie zrzucić kilku kilogramów? Jednakże, gdy oprócz centymetrów ubywających w pasie, pojawia się zwiększone pragnienie oraz nadmierne oddawanie moczu, zwłaszcza w nocy, powinna zapalić się czerwona alarmowa lampka. Należy wtedy natychmiast udać się do lekarza pierwszego kontaktu i nalegać na badania poziomu glukozy we krwi. Badania w kierunku cukrzycy może zlecić każdy lekarz, a co 5 lat każdy człowiek obowiązkowo powinien oddać kilka mililitrów krwi, by przekonać się, że nie dotyczy go właśnie ta podstępna choroba.

Zobacz jaki jest związek otyłości z cukrzycą.

Diagnoza: podwyższony poziom glukozy we krwi.

Po zrobieniu badań kontrolnych pełni obaw pojawiamy się na wizycie lekarskiej, by odczytano nam nasze wyniki i postawiono diagnozę. Siadamy w gabinecie, naprzeciwko osoby w białym kitlu, dzieli nas to okropne biurko i wtedy słyszymy: Ma Pan/ Pani cukrzycę.
Wyrok? To tylko cukrzyca? Dobrze, że to nie nowotwór. To nic strasznego, przecież wystarczy dieta. Chwila, jestem za młody. Jak to możliwe skoro zdrowo się odżywiam, ćwiczę i dbam o siebie oraz swoje zdrowie. Te i setki innych myśli tłoczą się wtedy w naszych głowach. Jak to się stało, że mając 20 kilka lat mam cukrzycę?
Cukrzyca typu I jest chorobą zaliczaną do grupy schorzeń autoimmunologicznych. Oznacza to, że wywołują ją przeciwciała pochodzące z naszego organizmu. W krwi krążą immunoglobuliny, które mają za zadanie zniszczyć komórki wysp B trzustki.
Dlaczego się pojawiają? Nie wiadomo. Być może jest to defekt genetyczny lub efekt nie poznanej dotąd infekcji. Trzustka nie jest w stanie wytworzyć hormonu jakim jest insulina i obniżyć stężenie glukozy we krwi. Dochodzi wtedy do uruchomienia pokrewnych szlaków metabolicznych, wytworzenia m. in. ciał ketonowych, alternatywnego źródła energii dla mózgu. Ich nadmiar jednak nie działa korzystnie dla organizmu. Prowadzi zakwaszenie organizmu, a w efekcie do śpiączki ketonowej- stanu zagrożenia życia.

Co dalej?

Jedynym lekiem, który może pomóc osobom z cukrzycą młodych jest insulina. Obecnie znane są różne rodzaje insuliny. Zarówna dawka, sposób podawania jak i rodzaj insuliny powinny być dobierane dla każdego chorego indywidulanie przez lekarza, mającego w tym polu doświadczenie.

Rodzaje insulin

Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów insulin. Są to np. insuliny posiłkowe ( np. krótko działające i analogi szybko działające), które przyjmuje się przy posiłkach. Insuliny podstawowe, czyli długo i średnio długo działające (NPH), są to preparaty, które mają za zadanie naśladować wydzielanie insuliny naturalnej, pochodzącej z organizmu. Stosuje się je wraz z insulinami posiłkowymi. Najbardziej pożądanymi są pompy insulinowe, które wykluczają kilkukrotne w ciągu dnia „kłucie się”. Działanie pompy insulinowej polega na stałym, zaprogramowanym podawaniu dawki podstawowej insuliny, ponadto umożliwia podanie insuliny szybkodziałającej, w zależności od potrzeb, w okolicach posiłków. Oznacza to, że osoba chora nie musi ściśle przestrzegać godzin posiłków, ich ilości oraz wielkości, urządzenie w swym oprogramowaniu zawiera specjalny kalkulator, umożliwiający obliczenie dawkę insuliny szybkodziałającej, która ma zostać podana. Pompy insulinowe często przez pacjentów nazywane są sztuczną trzustką. Umożliwiają one w miarę normalne życie, są przydatne zwłaszcza u chorych z nieregularnym trybem życia, z niestabilną, trudną do unormowania cukrzycą i u małych dzieci, gdy podawane dawki są niewielkie.

Powikłania nieleczonej cukrzycy

Nieleczona choroba prowadzi do wielu poważnych powikłań. Od śpiączki ketonowej zaczynając a kończąc na chorobach sercowo-naczyniowych, wśród których można wyróżnić nefropatię oraz retinopatię cukrzycową.
Jednym z ostrych powikłań cukrzycy jest wspomniana wyżej śpiączka ketonowa, częstobędąca pierwszym, bardzo spektakularnym i groźnym powikłaniem. W wyniku braku leczenia dochodzi do wyprodukowania dużej ilości ketonów w organizmie, co może prowadzić do utraty przytomności, pojawia się charakterystyczny zapach acetonu z ust. Leczenie polega na odpowiednim nawodnieniu oraz insulinoterapii.

W trakcie kuracji insuliną, na skutek zbyt dużej dawki może pojawić się hipoglikemia, objawiająca się spadkiem stężenia glukozy we krwi oraz takimi objawami jak: senność, splątanie, utrata przytomności, śpiączka. Leczenie polega na podaniu glukozy.

Nefropatia oraz retinopatia są przewlekłymi powikłaniami, pojawiają się na skutek zaniedbań podczas leczenia choroby. Nefropatia oraz retinopatia polegają na zmianach naczyniowych. /dochodzi wtedy do zmian miażdżycowych w tętnicach, co bezpośrednio upośledza krążenie krwi do takich narządów jak oko czy nerka. Chory traci wzrok, dochodzi do upośledzania czynności nerki, jak też innych narządów np. serce czy skóra.

Cukrzyca jest schorzeniem powszechnym. Coraz więcej ludzi będzie cierpieć na tą przypadłość. Jak w każdej chorobie bardzo ważne jest jej wczesne wykrycie, dlatego też każdy z nas powinien znać objawy, na które należy zwrócić uwagę oraz mieć się na baczności. Warto zwrócić uwagę czy nasz młody sąsiad, może dziecko po sąsiedzku, a może siostrzenica bądź bratanek nie cierpią na to schorzenie. Miejmy oczy szeroko otwarte i nie doprowadźmy naszych bliskich do powikłań cukrzycowych. Cukrzycę można mieć pod kontrolą!

1 Comment

  • Kasia

    Posted 3 dni temu 05:03

    Cukier jest dodawany do wszystkiego, wystarczy przyjrzeć się pułkom sklepowym. Trzeba uświadamiać bardziej dzieci na ten temat.

Leave a comment